آموزش و پرورش و توسعه |

به نام خدا
مقدمه:
در متن حاضر به منظور تبیین مفهوم اخلاق در فناوری اطلاعات و ارتباطات بر اساس مدل مفهومی که در ذیل متن آمده است ابتدا به طور مختصر با مطرح کردن رویکردهای هنجاری به اخلاق همچون اخلاق نتیجهگرا، اخلاق وظیفه گرا واخلاق فضیلتگرا لایه اخلاق به معنای عام آن را ارائه میدهیم و در ادامه در لایه دوم به مبحث اخلاق حرفهای میپردازیم و ضمن روش ساختن تفاوت حرفه با شغل و ارائه مدلی از حرفه معلمی تفاوت میان مسئله اخلاقی با مشکل اخلاقی را روشن میسازیم، در ادامه به لایه اخلاق فناوری وارد میشویم و ضمن ارائه ارتباط میان تعلیم وتربیت و فناوری به واکاوی مفهوم اخلاق فناوری میپردازیم.
هر چند در ابتدای امر کشور ما همچون سایر دولت ها نظیر مصر و ژاپن در راستای تقویت قوای نظامی خود ، الگو گیری از نظام آموزشی کشور های پیشرفته و عمدتا غربی را مورد توجه قرار دادند. و بر اساس رسالت خود در این چارچوب اقدام کردند ولی در ادامه با گسترش دامنه اقتباس از یک مدرسه عالی(دارالفنون) به تحصیلات دوران عمومی کشور. این روند همراه با کاستی ها و کم توجهی هایی به فرهنگی اسلامی - ایرانی کشور صورت گرفت که در زیر این روند را مورد تجزیه وتحلیل قرار می دهیم
آشنايي با يونسکو
يونسكو سازمان تربيتي، علمي و فرهنگي ملل متحد 16 نوامبر 1945 به وجود آمد. 37 كشور در 19 نوامبر 1945 اساسنامة يونسكو (UNESCO) را امضا كردند و بهاين ترتيب سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد(يونسكو) با هدف پيشبرد صلح و رفاه همگاني در جهان از طريق «همكاري» ميان ملتها تأسيس شد.
يونسكو با ازدياد و تقويت مناسبات آموزشي، علمي و فرهنگي دو هدف كاملاً پيوسته را تعقيب مي كند:
1. توسعه، كه وراي تقاضاي سادة پيشرفت مادي، بايد به طيف گسترده اي از خواستهاي انسان پاسخ گويد، بدون آنكه ميراث نسلهاي آينده را به خطر افكند.
2. برقراري فرهنگ صلح، بر اساس آموزش مسؤوليت شهروندي و مشاركت كامل در فرايندهاي دموكراتيك. براي اينكه صلح پايدار، صادقانه و مورد قبول همه برقرار شود، در ديباچة اساسنامة يونسكو آمده است كشورهاي امضاء كنندة اين اساسنامه مصمماند كه دستيابي كامل و برابر به آموزش، پي جويي آزاد حقيقت عيني، تبادل آزاد انديشهها و دانستهها را براي همگان تضمين كنند و روابط بين مردم خود را توسعه بخشند و افزايش دهند تا با درك متقابل و بهتر به شناختي دقيقتر و حقيقي تر از آداب و رسوم يكديگر برسند.
فرض کنید برای اولین بار وارد شهری جدید می شوید و یا اینکه به کشور جدیدی مسافرت می کنید وقبل از سفر مدت ها به بررسی نقشه ها و دیدن تصاویر مکان های مختلف آن شهر یا کشور می پردازید و باستفاده از نرم افزارهای موجود در خیابان های آن شهر قدم می زنید اما هنگامی که وارد فرودگاه می شوید چه اتفاقی می افتد آیا به اندازه ی کودک هفت ساله ای که در آنجا ساکن است احساس راحتی می کنید و می توانید با محیط تعامل بر قرار کنید آری چنین شرایطی در فضای فن آوری موجود در نظام آموزشی ما هم حاکم است. همکاران عزیز لازم است به این نکته توجه داشته باشیم که دانش آموزان ما بومیان فن آوری اطلاعات هستند، با آن بزرگ شده اند واحساس بیگانگی نمی کنند. اما ما از نسلی هستیم که شاید باورمان نمی شد زمانی بتوانیم با تلفنی بدون سیم صحبت کنیم چه برسد به اینکه با آن تماس تصویری داشته باشیم. آری در چنین نظان آموزشی که انتظار می رود مهاجران، راهنمای بومیان باشند چه اتفاقی خواهد افتاد و تعاملات چگونه ایجاد خواهد شد این مسئله تنها یکی از نمونه مسائلی است که نظام آموزشی با گسترش فن آوری اطلاعات با آن مواجهه است به نظر شما راه حل کم کردن این تناقضات چیست ؟
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|